"Мне б нарадзіцца шэрым віленскім катом": спадар Бартосік у Наваполацку

29 верасьня а 17-й гадзіне ў наваполацкай бібліятэке імя Я. Коласа адбылася творчая сустрэча зь вядомым беларускім бардам, аўтарам “Нашай Нівы” і радыё “Свабода” - Зьміцерам Бартосікам.

Сустрэча ўразіла з самага пачатку. Па-першае, усё пачалося як і павінна быць – роўна а 17-й. Маё звычайнае спазненьне на 5 хвілін сталася насамрэч спазьненьем! Па-другое, аніводнага свабоднага месца, а прысутнічыя рознага ўзросту. Не хапала толькі зусім маленечкіх карапузаў. Прытуліўшыся каля вазону з кветкамі, самога барда ня бачыла, але чула добра. Галоўнае ж на любой сустрэчы з Бартосікам – гэта чуць. Чуць ня толькі яго сьпевы, але й шматлікія гісторыі й анэкдоты. Таму што Бартосік – гэта яшчэ й файны апавядальшчык жыцьця свайго й сваіх сяброў.

Падчас сустрэчы гучалі й песьні пра Беларусь, і бардаўская расейская клясыка ў перакладзе Рыгора Барадуліна: Вярцінскі, Высоцкі... Сам Бартосік ужо падчас нефармальнай вечарыны распавёў, што жыве музыкай выключных 60-ых, што менавіта там яму ўтульна. А да горада Чорнага мора – Адэсы, мае цалкам сваяцкія адносіны й амаль вар’яцкую любоў.

Акрамя таго, спадар Зьміцер выканаў некалькі песен другога нашага, ужо стаўшага беларускай клясыкай барда – Віктара Шалкевіча, дадаўшы, што выкарыстаньне творчасьці Шалкевіча – гэта нармалёва, таму што перыядычна сам Шалкевіч выконвае песьні Бартосіка. Геніяльны сінтэз!

Жыцьцёвыя гісторыі былі ж выключна прылічныя, навучальныя й з кропелькай філясофіі.  На жаль, сваімі вядомымі палітычнымі памфлетамі слых публікі З. Бартосік так і не пацешыў. “У прысутных месцах такога не сьпяваю ” – быў жартаўны адказ барда.

Калі ўжо, як развітальную песьню, некалькі спадароў пажадалі пачуць што-небудзь пра каханьне, то, па словах Бартосіка, аказалася, што “пра каханьне ўсе толькі безабразнае”. Таму апошнюю песьню госьць прысьвяціў свайму пакаханаму гораду – Вільне, дзе на пачатку 90-х пасьпеў пажыць з некалькі год.

Гэта была не першая сустрэча са спадаром Бартосікам у Наваполацку. Спадзяюся, што й не апошняя. Таму тыя, хто не пасьпеў пабачыць і пачуць важкую старонку нашае музыкальнай культуры, тэарэтычна яшчэ маюць шанец запоўніць гэта прабел

З.Ы.: Сустрэча зладжана пры дапамозе суполкі "Рубон" Наваполацкай гарадзкой арганізацыі Таварыства беларускай мовы імя Ф. Скарыны.

З.З.Ы.: фотаздымки сустрэчы глядзі ў блогу /OZZ/